T.L. — wczoraj 16:09
Jutro o 19 w Kościele Ewangelicko-Augsburskim koncert Żanny Biczewskiej, nie znam ceny biletów, wiem jedynie, że można je kupić przed koncertem
Ja się wybieram

---

H. — wczoraj 17:22
Że też do kościoła za biletami! Oburzające.

Byłam na jej koncercie w Teatrze Buffo około 1979…
Jeszcze mi się wspaniale wspomina.

---

T.L. — wczoraj 19:43
Taaaak, pamiętam to doskonale, byłam na próbie!!!
Tuż po studiach startowałam w telewizorze, przeprowadziłam z nią wywiad, następnie go przetłumaczyłam na polski,
czytaj dalej "Żanna Biczewska – Жанна В. Бичевская"

Dzisiaj odbył się pogrzeb. Miał prawie 83 lata i świeży, aktywny umysł. Pisałam o nim przed dwoma laty w artykule Karp, Odra i Riad – lata siedemdziesiąte.
Dzisiaj dostał też pośmiertny order.
Dzisiaj mówią o nim — polski Bill Gates…
Kolejny wielki polski umysł, z którego mój kraj nie potrafił skorzystać. Polityka bossów znowu okazała się ważniejsza od zdrowego rozsądku. Teraz słyszę takie gładkie zdanko był za wybitny na tamte czasy. Czy to znaczy, że były to czasy dla idiotów?
Ech, słusznie są one minione, choć niesmak pozostał.

Mojej Matce
która nigdy tego nie przeczta

Ja robię swoje i ty robisz swoje. Ja nie jestem na świecie po to, żeby spełniać twoje oczekiwania, a ty nie masz obowiązku spełniania moich oczekiwań.
Ty jesteś ty, a ja jestem ja.
Jeśli się spotkamy – to wspaniale. Jeśli nie – to trudno.

[Fritz Perls, psychoterapia Gestalt]

Zygmunt Gloger, Encyklopedja staropolska, tom 3., r. 1902
[pisownia oryginału]

Karnawał, od carn-aval, mięsożerswo, u nas pospolicie zapustem zwany. Ściśle biorąc, tylko 3 dni ostatnie przed popielcem stanowią zapust, obszerniej — cały czas od Nowego roku lub Trzech Króli aż do popielca tak się nazywa. W wiekach średnich sposobiono się do wielkiego postu wstrzemięźliwością od mięsa (stąd ruska maślanica). Stąd zapusty w ówczesnym stylu kościelnym carnis-privium – mięsopust, porzucenie mięsa się zwały.

Karnawał winien swój początek świętom pogańskim, lupercalia i bacchanalia zwanym. Odgłosem i zabytkiem owych czasów są karnawałowe biesiady, tańce i maszkary. Swawole karnawałowe dawały okazje kaznodziejom staropolskim do nazywania ich nie zapustami, ale ,,rozpustami”.

Patrząc na te płoche zabawy, jeden z ambasadorów Solimana II, powróciwszy do Stambułu, rozpowiadał, że w pewnej porze roku chrześcijanie dostają warjacyi i że dopiero jakiś proch sypany im potem w kościołach na głowy leczy takową. Kościół, chcąc zapobiedz, aby zabawy nie przechodziły w grzeszną rozpustę, ustanowił na czas karnawałowy nabożeństwo czterdziestogodzinnem zwane. Nabożeństwo to w Polsce zaprowadził arcybiskup gnieźnieński Stanisław Karnkowski.

Wczoraj wieczorem sąsiad rozmrażał wodę w zamarzniętej rurze i zasnął podczas tej operacji.
Pięć jednostek straży pożarnej przez kilka godzin gasiło pożar. Musieli zrywać dach.

---

Dzisiaj nad ranem było -24°C.
Pogorzelisko wygląda okropnie. Sąsiedzi wynoszą rzeczy…

---

Od dwóch dni mieszkamy z akumulatorem samochodowym.

Najpierw:

Kolorowy świat (jaskrawe stroje), adrenalina, entuzjazm, przyszłość należy do mnie, nie z prądem, lepiej pod prąd, miłość, szczegóły mego wyglądu, szaleństwa, dużo nauki, niekiedy głupoty, burza hormonów, zakładanie rodziny, kariera zawodowa…

Po latach:

Jasne kolory jesieni (beż, złoto), równowaga, spokój, pamiątki i wspomnienia, czułość, dobra miłość, wiedza, szczegóły wyglądu nie są ważne (i tak nosimy okulary), ważne jest godne i uczciwe życie, twórczość, rodzina, radość, zdrowie, zdrowie…

Jest w nim coś przygnębiającego. Nie ma Księżyca. Właściwie jest, ale go nie widzę. Więc dla mnie go nie ma. Wiem, że będzie, że już za tydzień zacznie udawać literę D, Dopełniając się do pełni…

Ale dzisiaj niebo gwiaździste nade mną, świat nieskończony w czasie i przestrzeni… i wkoło mroźna ciemność.
A ja tak lubię Księżyc.
Pełnia na polanie Rusinowej, w czystym powietrzu Tatr, pozwalała czytać in the Moonlight Shadow… To były czasy! Tu na wsi również niebo jest czyste. Elkę zaskoczyło światło księżyca między drzewami. Mnie kiedyś również. Po prostu jest ono nisko. Księżyc wschodzi — i od razu jest widoczny. W mieście smog i łuna świateł pozwalają widzieć niebo od kąta 20-30°. W górach — góry przysłaniają. A tu mazowieckie równiny ciągną się po horyzont. Bywa to nudne, ale bywa fajne, na przykład właśnie w księżycową noc.

Nów jest ponury.
Znów.

Ciekawostki znajduję w necie na temat powiązania pogody z samopoczuciem. No tak, ostatnie skoki ciśnienia, wichury i deszcze… Zawsze można zwalić na otoczenie – że koledzy w pracy/domownicy/sąsiedzi (niepotrzebne skreślić) przeszkadzają, nie pozwalają się skoncentrować.

Google na pierwszym miejscu proponują herbatkę: Herbata ,,Koncentracja” zawiera między innymi

• herbatę czarną,
• herbatę zieloną gunpowder,
• dodatek miłorzębu
• dodatek orzeszków coli.

Każdy z tych składników wpływa ponoć na poprawę koncentracji. Pewno tak. Szukam jednak dalej. Inni proponują lecytynę, czyli też leczenie skutków. Wolałabym jakieś ćwiczenia, może trening jogi?

O, muzyka relaksacyjna, to mi się podoba. Co prawda, musiałabym jej słuchać w słuchawkach, ale to zawsze coś.

Badania pokazują, że spadające ciśnienie opóźnia czas reakcji, pogarsza zdolność poprawnego i racjonalnego myślenia, a także zmniejsza naszą kreatywność. Dzieje się tak dlatego, że niż za oknem wywołuje również spadek ciśnienia w organizmie. Przez to krew krąży trochę wolniej, opóźniają się więc dostawy tlenu i składników odżywczych do mózgu. Zazwyczaj odpowiada on na ten deficyt problemami z koncentracją i pamięcią. Dlatego gdy czujesz, że zbliża się niż, zrezygnuj z wykonywania zajęć wymagających uwagi i skupienia. Jeśli w danej chwili nie możesz sobie na to pozwolić, powinnaś wspomóc się odpowiednimi specyfikami.

Dalej polecane są preparaty z żeńszenia. Gdzie indziej polecana jest kąpiel, a po niej herbatka z melisy. Pasuje. Z kolei na bóle migrenowe polecane są olejki lawendowy i miętowy. Ten pierwszy nawet mam i bardzo lubię jego zapach.

Zimą polecane są spacery – na niedobór światła pomoże oglądanie dnia. Przekonujące.

Zaczęło się niewinnie: kupiliśmy duże opakowanie łuskanych ziaren słonecznika. Duże – bo taniej, skoro i tak potrzeba dużo na dokarmianie ptaków zimą.
To był jeszcze październik, ale kilka dni śnieżnych wystarczy, żeby drobne sikorki nie miały co jeść i marniały w oczach. Potem ocieplenie, więc otwarte opakowanie słonecznika wylądowało w jednej z szafek kredensu.
Po dłuższym czasie zauważyłam białą lichę wędująca po blacie kredensu. Niemała, dobry centymetr długości… Jeszcze nie skojarzyłam źródła, choć zaintrygował mnie robak w domu zimą. W listopadzie czy grudniu lichy powinny spać, a nie łazić po domu. Dziwoląg.
Druga licha zmusiła mnie do myślenia. Znalazłam w końcu opakowanie, z którego wylazły. Było ich tam jeszcze sporo
Przesypałam słonecznik do zamkniętego pojemnika. Po tygodniu czy dwóch pojawiły się motyłki – takie szare coś, podobne do mola, ale większe. Od groma tego po całym mieszkaniu.
Zaczęliśmy je mordować. Wyczyściłam kredens. Wszystko, co wydawało się podejrzane, wylądowało w ogrodowej altanie – tam sobie ptaki z tym poradzą.
Słuchajcie, przez pierwszy tydzień mordowałam po kilkanaście motyłków dziennie. Dzisiaj już poniżej dziesięciu. Te, które zamordowalam, już mi się nie rozmnożą. Ohydztwo.
Dobrze, że są lekko śnięte. Fruwają dość żwawo, ale jak taki siądzie na zasłonie, ściance jakiegoś mebla czy szybie obrazu, można go spokojnie rozplasnąć – nie ucieka.
Ciekawe, kiedy uda mi się je wytępić i przestaną fruwać po domu.

Teatrzyk Zielona Gęś ma zaszczyt przedstawić:
          

Ustrój Słusznie Miniony

Osoby:
     Naród
     Ustrój

Naród: Ustroju! Ustroju! Ustroju!

Ustrój Narodowi nie odpowiada.

Kurtyna.