1980-10-szczękpaka-mleko

Ballada o dziewczynie, która piła gorące mleko
Słowa: Agnieszka Osiecka
Muzyka: K. Sobolewska
Wykonanie: grupa Szczęk Paka z Warszawy
Nagranie – z własnej kasety rok 1979 lub 1980

Ostatnio pojawiło się mnóstwo ważek. Najrozmaitsze gatunki. Wczoraj długo obserwowałam lot największej z nich – żagnicy zielonej. Szybowała, kręcąc kółka w jednym miejscu. Tu zebrały się szablaki krwiste (samiczki są żółtobrązowe – wyraźnie mniej jaskrawe od czerwonych samczyków). Te giętkie i eleganckie owady mało kto posądzałby o drapieżność. A jednak gwałtowne zwroty lotu żagnicy, które obserwowałam służą polowaniu – zjadają w locie rozmaite owady. Ciekawostką jest, że smukłe nogi ważek, zaopatrzone w pazurki, są nazbyt słabe, by utrzymać ciało poziomo, więc z zasady ważki siadają na ukośnych płaszczyznach, raczej wisząc zaczepione owymi pazurkami, aniżeli przysiadując. Nogi te służą głównie do chwytania zdobyczy.

Mężczyzna bez wąsów wygląda jak kobieta z krótkimi włosami

Są to słowa pewnego noblisty, pod którymi się podpisuję z przyjemnością. Zresztą – znacie mnie

Niestety, na południu Polski znowu powodzie. Jeszcze nie do końca zeszła poprzednia fala powodziowa, jeszcze ludzie mieszkają w szkołach, bo woda zabrała im wszystko – a tu kolejne deszcze. Przez naszą okolicę przeszły dziś trzy burze.
W Beskidach osuwają się domy – woda podmyła cienką warstwę gleby na skale i budowle tracą stabilność. Warta wylała. Wisła pod Sandomierzem znowu się podnosi.
Wielce prawdopodobne, że są to skutki wybuchu wulkanu na Islandii, którego pyły znalazły się w całej atmosferze. Teraz powodują przeciążenia chmur. Niektórzy twierdzą, że może tak być jeszcze przez najbliższe 2-3 lata… Nie mamy wpływu na działalność wulkanów. Zamieszkujemy jedynie cienką skorupę wokół płonącego jądra Ziemi. Politycy starają się wzajemnie obwiniać o zaniedbania i skutki powodzi. Sensu w tym niewiele, hałasu sporo.
Znowu zagrzmiało – - -

W jednym z portali czytamy:

DZIŚ POLECAMY:

Powódź. Będzie gorzej niż w 1997?

Czyli … danie dnia …

Niepokoją mnie nadchodzące wybory. Postanowiłam wziąć w nich większy udział niż zwykle – na czas wyborów powołałam nową gazetkę:
Mam nadzieję, że uda mi się w kulturalny sposób namówić choć kilka osób (ale rym!) do głosowania na mojego faworyta – marszałka Bronisława Komorowskiego.
Już nie chodzi o głosy przeciwko Jarosławowi Kaczyńskiemu, ale o to, by te głosy nie rozpierzchły się pomiędzy innych kandydatów, dając przewagę ścisłemu elektoratowi PiS.
Pięć lat temu wydawało mi się, że wiedza, sposób bycia i rządzenia Donalda Tuska są tak wspaniałe i stanowią tak wielki kontrast dla rządów PiS, że dla wszystkich będzie to oczywiste. Niestety, wtedy wygrał Lech Kaczyński. Bardzo nie chcę, żeby sytuacja się powtórzyła. Dlatego nową gazetkę można spotkać na Facebooku, w moim motto na Naszej-Klasie – i wszędzie, gdzie się tylko obrócę.

[Rossman - Skarb]

Chwile przerwy wykorzystuj na oderwanie się od otoczenia. Włącz płytę CD z relaksującą muzyką, śpiewem ptaków lub szumem wody. Zmęczenie i stres znikną błyskawicznie.

Próbowałam, ale jak wystawiam kolumnę na parapet, to ptaki zagłuszają relaksującą płytę. I to jest dopiero męczące i stresujące

Przez kilka lat w naszym ogrodzie mieszkało wiele jaszczurek zwinek, polubiliśmy je, nauczyliśmy się odróżniać ich płeć i wiek… Miło było popatrzeć, jak wygrzewały swe łuski w słońcu.

A potem pojawił się pies – żwawa młoda dalmatynka, która jaszczurki traktowała jako zabawki dla swego instynktu łowieckiego. Spotykaliśmy więc poturbowane zwinki, czasem bez ogonków (co im w dalszym życiu zbytnio nie przeszkadza), w ogóle było ich jakby mniej.

Może miały jeszcze innych wrogów, którzy skutecznie przetrzebili minipopulację naszych jaszczurek. Od końca marca do końca września przez pół roku czyhają na nie również ptaki – sowy, myszołowy i kruki. Pojawiają się tu również inni ich wrogowie – różne łasicowate.

Ostatnio jednak z radością odkryliśmy zielonego jaszczura wśród kamieni w ogrodzonej części ogrodu. Jego jaskrawa zieloność jest fascynująca – to strój godowy, który stara się zaimponować brązowoburym samiczkom. Prawda, że piękny?

Maszyny są niewinne. Żadnego wypadku nie da się zwalić na maszynę. Ani na samochód, ani na samolot, ani na komputer, ani na strzelbę, która sama strzela raz do roku.
Wypadek zawsze jest winą człowieka. Zawinił — gdy skutki są straszne. Tylko się pomylił, zaniedbał, nie dopatrzył — gdy skutki są niewielkie.
Który człowiek? Którzy ludzie?

Spektrum podejrzanych może być ogromne. Piszę ogólnie, w liczbie pojedynczej, ale może to być i na ogół jest ZESPÓŁ — projektantów, wykonawców, operatorów itp. Każdy jednak zespół ma swego szefa, który formalnie odpowiada za wyniki całej ekipy.

• projektant maszyny — czegoś nie przewidział, choćby to było spotkanie z ptakiem w locie, piorun czy zapalenie zapalniczki przez idiotę w nieodpowiednim miejscu; nie ma “siły wyższej”, są siły nieuwzględnione w projekcie;
• producent maszyny (wykonawca elementów i producent łączący je w całość) — coś zrobił niezgodnie z projektem, gdzieś przedobrzył, czegoś nie uznał za stosowne wykonać odpowiednio dokładnie, coś niesłusznie zlekceważył;
• konserwator maszyny — pominął zużycie któregoś elementu, brak śrubki czy niedokręconej nakrętki; podmienił element na inny o zbliżonych a przecież innych właściwościach;
• autor procedur i instrukcji (szkoleniowiec, programista) — nie przewidział, jak ma się zachować operator w przypadku niestandardowej sytuacji, nie dopatrzył choćby drobiazgu, niesłusznie polegał na domyślności operatora;
• operator maszyny (pilot, kierowca, ktokolwiek obsługujący maszynę) — może nie umiał a chciał spróbować, może umiał i zdał się na rutynę, może posłuchał podszeptów i z ciekawości lub ze strachu ustąpił wbrew własnym przekonaniom…
• drań – który wyczuł słaby punkt całej organizacji przedsięwzięcia i wetknął weń swą ideologię (przykładów tu zbyt wiele, bowiem ludzka głupota jest nieograniczona, niestety).

Nie mówicie mi, że komputer się pomylił. Myli się blondynka przy klawiaturze (99% błędów komputera powstaje pomiędzy krzesłem a klawiaturą). Myli się programista, który nie przewidział, że ona naciśnie te klawisze. Myli się sprzętowiec, który za dużo sprzętu podłącza do zbyt małego wentylatora i przegrzewa komputer. Myli się sprzątaczka, która na mokro ściera kurz z kabli, wtyczek, obudowy i klawiatury. Komputer jest niewinny.

Nie mówcie, że w wypadku pomylił się samolot czy samochód. Sam źle skręcił? Sam nie wyhamował?

---

To niby takie oczywiste, ale wrzuć ten tytuł w Google — znajdziesz ponad 500.000 stron rozważających to zagadnienie!

Nie mogę zapobiec, by ptaki zmartwień i lęków fruwały mi nad głową. Ale ode mnie zależy, czy pozwolę im uwić gniazdo w mych włosach. — Tradycyjne powiedzenie… No właśnie, ale czyją jest ono tradycją?
[tłumaczenie własne ze strony Shambhala Yoga & Dance]

Ciekawa ta sentencja ma w internecie wielu ojców i wiele wersji…

1. That the birds of worry and fear fly round my head, I cannot prevent. That I allow them to make nests in my hair is my choice. — Traditional Jewish saying — Czyli primo: powiedzenie żydowskie. —
   [Shambhala Yoga & Dance]
2. Chinese proverb: That the birds of worry and care fly about your head… This you cannot change. But that they build nests in your hair… This you can prevent! — Secundo: przysłowie chińskie. –
   [Mary Pierce, Author, Speaker, Humorist]
3. I can’t stop the birds of sorrow from circling my head, but I can keep them from building a nest in my hair. Chinese Proverb — Tertio: też przysłowie chińskie, choć o zmienionej nieco treści.
   – [Punk Rock Mommy]
4. As the old Puritan said, While I cannot prevent the birds from flying over my head, I can prevent them from making a nest in my hair. Quarto — tak powiedział stary purytanin — [Zac Poonen (India) in: Overcoming Evil Thoughts]
5. I can’t keep the sparrows from flying around my head, but I can keep them from making a nest in my hair. — Quinto: tak powiedział Martin Luther. I jeszcze przekręcił: zamiast tworzących piękną przenośnię ptaków zła mówi tu o niewinnych wróblach… — [Martin Luther]
6. I think it was Luther who said something like I can’t keep the birds from flying over my head, but I can keep them from making a nest in my hair. — Sexto: Martin Luther raz jeszcze (ale tu się poprawił). — [Chris Russo's weblog]